Fabian BrockotterHoofdredacteur Pluimveehouderi

Magdalena Kowalewska, econoom en analist voor de voedsel- en landbouwsector bij BNP Paribas Bank Polska, verklaarde dat de wereldwijde eierproductie de komende jaren naar verwachting met ongeveer 9% zal groeien. Momenteel neemt de productie wereldwijd jaarlijks met 1 à 2% toe. Azië en Afrika zijn de belangrijkste groeiregio’s, gedreven door bevolkingsgroei en stijgende inkomens. De grootste producerende landen zijn China, India en Indonesië. De Verenigde Staten en de Europese Unie voeren de lijst van exporteurs aan. Volgens Kowalewska zijn eieren uniek omdat de groei van de productie voornamelijk wordt aangedreven door binnenlandse vraag en niet door internationale handel, zoals bij pluimveevlees of varkensvlees het geval is.

Ziekte-uitbraken vormt bedreiging

Vogelgriep vormt nog altijd de meest directe bedreiging voor eierproducenten wereldwijd. In de Verenigde Staten daalde de productie van consumptie-eieren op het dieptepunt tot ongeveer 8% onder het niveau van 2021. Voor 2026 wordt een herstel van 5% verwacht, en Kowalewska voorziet dat de prijzen door het grotere aanbod verder zullen dalen. In de Europese Unie blijft het aanbod echter krap. Omdat het tijd kost om pluimveekoppels weer aan de leg te krijgen, zullen de prijzen dit jaar waarschijnlijk niet aanzienlijk dalen. Halverwege het jaar zou een seizoensgebonden correctie mogelijk zijn, maar de gemiddelde prijzen in 2026 zullen naar verwachting hoog blijven. Eieren behoren de afgelopen maanden tot de belangrijkste aanjagers van voedselinflatie binnen de EU-lidstaten. Daarnaast zorgen de ziekte van Newcastle en salmonella voor extra complicaties, vooral op het gebied van handel.

Geopolitieke risico’s nemen toe

De graan- en veevoedermarkten zijn gestabiliseerd sinds de schokken die werden veroorzaakt door de Russische invasie van Oekraïne in 2022. Deze stabiliteit heeft enige verlichting gebracht op kosten. Volgens Kowalewska worden er dit seizoen geen grote verstoringen verwacht. Het conflict in het Midden-Oosten vormt echter een groeiende zorg. Verstoringen rond de Straat van Hormuz hebben geleid tot hogere brandstof- en energiekosten. De regio is bovendien een belangrijke leverancier van grondstoffen voor kunstmest. Als het conflict langdurig aanhoudt, kunnen de voerprijzen in de gehele dierlijke sector stijgen. “Als het conflict langer dan een paar maanden duurt, zullen brandstofprijzen stijgen, kunstmest structureel duurder worden en zal de gehele voedsel- en landbouwketen worden geraakt — van granen en veevoer tot dierlijke eiwitten”, aldus Kowalewska.

Echter, zelfs als het conflict voortduurt, verwacht zij geen herhaling van de extreme kostenstijgingen van 2022. De export van EU-eieren naar het Midden-Oosten, ooit een belangrijke afzetmarkt, daalde wel van 27% in 2021 naar slechts 7% in 2025. Ook de exportwaarde naar het conflictgebied nam het afgelopen jaar met 56% af.

Vraag blijft sterk

Aan de vraagzijde zijn eieren goed gepositioneerd, vooral gezien de wereldwijde consumententrends. Consumentenonderzoek in Brazilië, China, India, Indonesië, Saoedi-Arabië en Europa laat zien dat natuurlijke ingrediënten en een hoog eiwitgehalte consequent tot de belangrijkste aankoopredenen behoren. Volgens Kowalewska voldoen eieren aan beide eisen zonder dat daarvoor bewerking nodig is. In de Verenigde Staten bleef de vraag stabiel, zelfs tijdens de forse prijsstijgingen van 2024. Slechts 4% van de consumenten gaf aan dat zij dat jaar minder eieren verwachtten te eten.

De voorgestelde nieuwe Amerikaanse voedingspiramide, vergelijkbaar met de Nederlandse Schijf van Vijf, legt bovendien meer nadruk op dierlijke eiwitten en minder bewerkte voedingsmiddelen, wat de consumptie van eieren verder kan stimuleren. Ook in Europa blijft de consumptie stijgen. Voor de komende tien jaar wordt een groei van meer dan 5% verwacht. Volgens Poolse statistieken ligt de consumptie rond de 200 eieren per persoon per jaar, maar Kowalewska vermoedt dat de gemiddelde Pool eerder circa 300 eieren per jaar consumeert.

Eieren zijn duurzaam

Volgens Kowalewska hebben eieren een duidelijk milieuvoordeel ten opzichte van andere dierlijke eiwitten. Voor de productie is minder land nodig per ton eindproduct dan voor welke andere dierlijke eiwitbron ook. Bovendien veroorzaken eieren ongeveer de helft van de uitstoot van broeikasgassen die gepaard gaat met de productie van pluimveevlees, en verbruiken zij minder water over de gehele productieketen. In Europa, waar duurzaamheid een steeds grotere rol speelt in het beleid van supermarkten en in consumentengedrag, wordt dit concurrentievoordeel commercieel steeds belangrijker. De meeste grote Europese supermarktketens hebben zich gecommitteerd aan de inkoop van kooi-vrije eieren tegen 2027 of 2030.

Toch wees Kowalewska op een belangrijke nuance. Vrije-uitloop- en biologische leghennen leven langer, eten meer, drinken meer water en produceren meer broeikasgassen dan hennen in kooihuisvesting. Omdat veel consumenten zich hiervan niet bewust zijn, zijn eenvoudige milieuvergelijkingen tussen productiesystemen minder rechtlijnig dan vaak wordt gedacht.

Verdere consolidatie verwacht

Wereldwijd zet de verticale integratie in de sector zich versneld voort. Veevoerbedrijven nemen boerderijen over en verwerkers integreren steeds vaker hun toeleveringsketens. Kowalewska ziet daarnaast toenemende belangstelling van investeerders buiten de sector, zoals bedrijven uit de verpakkings- en energiesector die zich richten op voedselproductie. Ook grensoverschrijdende overnames nemen toe. Zo tonen Poolse familiebedrijven volgens haar interesse in bedrijven in Noord- en Zuid-Amerika.

“De pluimveesector zal verdere consolidatie kennen, meer verticale integratie, kortere toeleverings- en productieketens en een grotere inzet van moderne technologie.” Over het geheel genomen blijven de marges naar verwachting positief, al zullen ze waarschijnlijk niet de recordniveaus van eerdere jaren bereiken. Verticaal geïntegreerde bedrijven zijn volgens Kowalewska het best gepositioneerd om hun winstgevendheid te beschermen in een periode van aanhoudende onzekerheid.

Medeauteur: Melanie Epp